Pad: Ecohydrologie / Standplaatsfactoren en vegetatie / Indicatie / De lijst van Ellenberg

De lijst van Ellenberg

Ellenberg publiceerde in 1974 een lijst met indicatiegetallen (later aangevuld en enigszins gecorrigeerd). Deze lijst geldt voor het westen van Midden-Europa. Niettemin worden de indicatiegetallen vaak buiten Midden-Europa toegepast, onder andere in Nederland. De lijst van Ellenberg bestaat uit indicatiegetallen op negendelige ordinale schalen voor onder andere zuurgraad (R), stikstof (N) en zout (S). Alleen voor vocht (F) onderscheidt Ellenberg 12 klassen; 9 voor terrestrische soorten en 3 voor aquatische. Een ordinale schaal is een schaal waarop alleen de rangorde van belang is: F8 op de schaal van Ellenberg is een stuk natter dan F4, maar niet twee keer zo nat. In Tabel 3-2 is, als illustratie, een beschrijving opgenomen van de negen klassen voor vocht (F). Tabel 3-3 toont een gedeelte uit Ellenberg's lijst. Voor iedere soort is de voorkeur voor slechts één klasse aangegeven. Indien een soort niet bij een klasse kon worden ingedeeld wegens zijn brede ecologische amplitude, dan is dat aangegeven met het symbool X (indiffe­rent). Bij twijfelgeval­len heeft Ellenberg de indicatiewaarde klein afgedrukt (zie de kleine 7 voor het stikstofge­tal van Achillea roseoalba in). Gevallen waarbij er onvoldoende kennis bestond voor een indeling zijn voorzien van een vraagte­ken (?).
Bij het kenmerk vocht (F) onderscheidt Ellenberg twee extra symbolen: soorten die een wisselde vochttoestand prefereren voorziet hij van een tilde (~), en soorten die op een meer of minder regelmatig geïnundeerde bodem groeien voorziet hij van een is-gelijk-aan-teken (=). Het stikstofgetal (N) kan breder worden opgevat dan alleen een indicatiegetal voor stikstof; het zou gaan om een getal voor de algehele voedingstoe­stand van de standplaats.


Tabel 3-2 De vochtcategorieën van Ellenberg (naar Ellenberg 1992). Ellenberg heeft aan vrijwel elke plantensoort een vochtgetal toegekend, variërend van 1 van extreme xerofyten tot 12 van onderwaterplanten (naar http://www.synbiosis.nl/).



Tabel 3-3 Ellenberg indicatiewaarden voor een aantal plantensoorten (naar Ellenberg 1991).
F = vocht indicatiewaarde (zie tabel 3.2), R = zuurgraad indicatiewaarde (1=zuur tot 9=basisch), N = stikstof indicatiewaarde (van 1=arm tot 9=rijk).



f3-11 Verloop van de gemiddelde vochtindicatie F, zuurgraadindicatie R en stikstofindicatie N over een dwarsdoorsnede door een rivierduin. De gemiddelden zijn berekend uit de indicatiewaarden van soorten in vegetatieopnamen. Uit de gemiddelde indicatiewaarden blijkt dat hogere plekken op de rivierduin droger (lagere F), zuurder (lagere R) en voedselarmer (lagere N) zijn dan de lager gelegen plekken. Naar: Ellenberg 1992.

 

Literatuur:

 

Groen Kennisnet, een netwerk van kennisportalen in het groene domein Zoeken in de
infobladen

(U gaat naar de
website van
Groen Kennisnet)
Groen Kennisnet, een netwerk van kennisportalen in het groene domein
Homepage
Home | Colofon | Print pagina
Zoek binnen deze website