Pad: Natuurtypen / Cultuurhistorische bossen (N17) / Vochtig hakhout en middenbos (N17.01) / Middenbos / Inrichting

Middenbos 

Inhoud van deze pagina:
 
INRICHTING
Aanpassing van de boomsoortsamenstelling
Verjonging van hakhoutstoven
Bermen van bospaden en -wegen

Aanpassing van de boomsoortsamenstelling
Aanplant van bepaalde soorten bomen kan, behalve als herstelmaatregel, ook als inrichtingsmaatregel worden overwogen, ter verhoging van de natuurwaarde. De boomsoortsamenstelling varieert namelijk van plek tot plek en is in de loop van de geschiedenis niet altijd hetzelfde geweest. In het Zuid-Limburgse heuvelland zijn drie hoofdboomsoorten aan te wijzen waartoe in de meeste gevallen het overgrote deel van de overstaanders behoorde: Eik (vooral Zomereik, in het oostelijk deel van het heuvelland ook Wintereik), Zoete kers en Es. Beuk speelt van oudsher geen rol van betekenis. Iepen waren vroeger, voor zij door de iepenziekte werden weggevaagd, wel een belangrijk onderdeel van het middenbossysteem. Ecologisch was het een belangrijke soort met goed afbreekbaar blad, gastheer voor diverse bijzondere insecten als Grote vos en Iepenpage! Dus selectie en pleksgewijze aanplant van iepziekte-resistente variëteiten zou ook in ecologisch opzicht voordeel kunnen hebben.
De belangrijkste soorten van de (hoge) hakhoutlaag zijn traditioneel Haagbeuk, Esdoorn, Linde en (opnieuw) Es. Is hieronder nog een lage hakhoutlaag met korte omloop aanwezig, dan wordt deze geheel gedomineerd door Hazelaar. Vooral de soortensamenstelling van de boomlaag is niet het gevolg van natuurlijke processen maar van de boomsoortkeuze van de beheerder. Aanplant kan een middel zijn om de gewenste boomsoortsamenstelling te bereiken, zeker in middenbossen die lange tijd niet meer beheerd zijn geweest en waar de natuurlijke ontwikkeling leidt in de richting van een gemengd Essen-Esdoornbos (zie ook ‘Herstel van de boomsoortsamenstelling’ onder Herstelbeheer).

Verjonging van hakhoutstoven
In het verleden behoorde ook het uitgraven en door aanplant vervangen van dode of weinig vitale hakhoutstoven tot het reguliere beheer. In de moderne bosbouw worden dergelijke maatregelen (in Nederland) nauwelijks meer toegepast. Toch kan het uitgraven van oude stoven in ecologisch opzicht zinvol zijn aangezien hierbij basenrijk materiaal uit de ondergrond naar boven wordt gewerkt en daarmee de kalkgebonden flora en fauna wordt bevorderd.

Bermen van bospaden en -wegen
Afvoer van materiaal na een kapbeurt of bij het vervolgbeheer van braam- en bosranksluiers is essentieel. Bij de keuze van weer in middenbosbeheer te nemen bospercelen is het daarom erg belangrijk rekening te houden met de infrastructuur van het bosgebied. Om de afvoer te vergemakkelijken, maar ook om de ontwikkeling van soortenrijke zoom- en mantelvegetaties te bevorderen, is het tenslotte aan te bevelen om langs de hoofdpaden brede bermen te creëren (zie ook Natuurbostypen Bossen op oude klei en leembodem en Kalkhellingbos).

| Bedreigingen | Regulier beheer | Herstelbeheer | Inrichting |

 

Groen Kennisnet, een netwerk van kennisportalen in het groene domein Zoeken in de
infobladen

(U gaat naar de
website van
Groen Kennisnet)
Groen Kennisnet, een netwerk van kennisportalen in het groene domein
Homepage
Home | Colofon | Print pagina
Zoek binnen deze website