Pad: Natuurtypen / Cultuurhistorische bossen (N17) / Vochtig hakhout en middenbos (N17.01) / Essenhakhout / Inrichting

Essenhakhout

Inhoud van deze pagina:

INRICHTING
Menging met Els of Iep
Infrastructuur

Menging met Els of Iep
Essenhakhout komt traditioneel voor als monocultuur of in menging met Els of Iep. Ook voor deze twee soorten voldoet een kapcyclus van tien jaar goed, al word van oudsher voor ongemengd iepenhakhout vaak een iets langere omlooptijd aangehouden (tot dertien jaar). Gemengd Elzen-Essenhakhout treffen wij vooral aan in de strandvlakten langs de binnenduinrand, gemengd Essen-Iepenbos op hogere oeverwalgronden, met name in de uiterwaarden. Het Zalkerbos is hiervan het bekendste en best ontwikkelde voorbeeld. Cultuurhistorisch gezien is het bij het beheer van verwaarloosd gemengd hakhout goed om bij het inboeten de ter plekke gangbare verhouding te herstellen. Ook vanuit natuurbehoudoogpunt kunnen deze mengingen een meerwaarde hebben, doordat de variatie aan micromilieus toeneemt ten opzichte van een monocultuur van Es (ander strooisel, andere bastkenmerken en vooral een ander lichtklimaat). Vooral in gemengd Essen-Iepenbos zal ten gevolge van de iepenziekte er een tendens naar ontmenging optreden ten gunste van de Es. Bij het inboeten kan dan gebruik worden gemaakt van nieuwe aanplant van Iep, liefst met een resistente kloon (zie ook Alluviale bossen). Traditioneel werd echter bij het inboeten van Iep ook gebruik gemaakt van de wortelopslag: het ‘iepenbroed’. Indien mogelijk verdient deze methode vanuit het oogpunt van behoud van genetische diversiteit de voorkeur.

Infrastructuur
De economische haalbaarheid van een hakhoutcultuur werd traditioneel sterk bepaald door de toegankelijkheid. Dit speelde vooral bij wilgengrienden. Maar ook bij het essenhakhout was deze factor van belang, vooral op vochtige tot natte groeiplaatsen zoals de strandvlakten en in komkleigebieden. Onderhoud van kades die dienden als toegangswegen tot het hakhout was dan ook erg belangrijk. Ook bij het beheer van de hakhoutpercelen van nu kan een goede ontsluiting kostenbesparend werken. Daarnaast is – zoals ook werd opgemerkt voor de wilgengrienden – het open houden van een deel van de kades ecologisch van belang. De hakhoutpercelen zelf vormen namelijk een zeer homogeen en – al snel – vrij donker milieu, waarbij de belangrijkste afwisseling wordt veroorzaakt door het naast elkaar voorkomen van verschillende ontwikkelingsstadia. De permanente aanwezigheid van brede graspaden op de kades kan hier veel variatie toevoegen.

 

| Bedreigingen | Regulier beheer | Herstelbeheer | Inrichting |

 

Groen Kennisnet, een netwerk van kennisportalen in het groene domein Zoeken in de
infobladen

(U gaat naar de
website van
Groen Kennisnet)
Groen Kennisnet, een netwerk van kennisportalen in het groene domein
Homepage
Home | Colofon | Print pagina
Zoek binnen deze website