Pad: Natuurtypen / Cultuurhistorische bossen (N17)

Cultuurhistorische bossen N17                        

Inhoud van deze pagina:

Karakteristiek
Ontstaan
Beheertypen
Verwante natuurtypen
Voorkomen en areaal
Belang
Beleids- en/of beheeropgaven

N17 cultuurhistorische bossen

Karakteristieken

Cultuurhistorische bossen zijn bossen die vanwege een combinatie van cultuurhistorische en ecologische elementen in een bepaalde staat worden gehouden.

Het beheer wordt gekenmerkt door een sterke sturing van de mens in de structuur en soortensamenstelling, vooral in de boom- en struiklaag.

De bossen worden bovendien gekenmerkt door een zekere ouderdom, in de vorm van oude bomen of oude stronken van bomen. In landschappelijk opzicht zijn vaak structuren aanwezig zoals lanen, sloten en greppels en wallen.

Ontstaan

Zoals de term eigenlijk al zegt, zijn cultuurhistorische bossen lang geleden aangelegd en hebben ze sindsdien een specifiek beheer gehad. De voorgeschiedenis kan erg verschillen. Sommige bossen groeien op intacte bodems en bestaan uit boomsoorten die van nature ter plaatse thuishoren, op andere plaatsen is de aanleg gepaard gegaan met intensieve grondbewerking en hydrologische ingrepen en zijn soorten van elders geïmporteerd.

Cultuurhistorische bossen zijn in het verleden lange tijd het meest voorkomende bostype in Nederland geweest. Ze kunnen het best voortbestaan op de nu nog bestaande plaatsen en onder de condities waarbij ze zich hebben ontwikkeld.

Beheertypen

Dit natuurtypen omvat de volgende vier beheertypen:

Verwante natuurtypen

Bij de eerste twee typen drukt de mens een minder groot stempel op de verschijningsvorm van het bos.

Voorkomen en areaal

Overal in het land komen verspreid cultuurhistorische bossen voor. Vaak zijn het onderdelen van grotere boscomplexen binnen de EHS, maar soms betreft het ook losse elementen in het landschap. Dit laatste is vaak het geval met eendenkooien.

Belang

Ecologisch

Mede door de lange bosgeschiedenis hebben cultuurhistorische bossen ook grote ecologische betekenis. Er komen bijvoorbeeld soorten voor die slechts weinig worden aangetroffen in andere natuurtypen, waaronder oorspronkelijke uitheemse soorten die zijn geïmporteerd en die nu worden beschouwd als inheemse soorten. Sommige cultuurhistorische (hakhout)bossen zijn mogelijk restanten van het oerbos ter plaatse.

Europees verband

De bossen zijn bij uitstek een visuele uitdrukking van een deel van onze geschiedenis. Naast verschillen van streek tot streek zijn er ook gemeenschappelijke kenmerken die deze bossen een aparte plaats geven binnen Europa. 

Overig belang

Cultuurhistorische bossen zijn het product van een (vaak eeuwen)lang specifiek gebruik door de mens. Het accent lag daarbij op een intensieve productie van hout voor bepaalde doelen (bijvoorbeeld hakhout voor de productie van stoffen voor leerlooierijen) of op verfraaiing van het landschap. Op oude landgoederen komen beide accenten vaak tegelijk voor.

Een belangrijk deel van de cultuurhistorische bossen heeft een zogenaamde oude bosbodem. Op deze locaties is de bodem veel minder beïnvloed door de mens dan elders.

Uit het voorgaande volgt dat cultuurhistorische bossen in diverse opzichten onvervangbaar zijn.

Beleids- en/of beheeropgaven

Knelpunten en opgaven

Afstemming met omgeving. Waar cultuurhistorische bossen te midden van andere natuurtypen liggen, kan afstemming van het beheer nodig zijn, bijvoorbeeld op het gebied van hydrologie.

Redactie

Ommering, G, 'Index Natuur en Landschap, Beschrijving Natuurtypen', Ministerie van Economische Zaken, Landbouw en Innovatie, Den Haag 2010.

 

| Vochtig hakhout en middenbos (N17.01) | Droog hakhout (N17.02) | Park- en stinzenbos (N17.03) | Eendenkooi (N17.04) |

 

Groen Kennisnet, een netwerk van kennisportalen in het groene domein Zoeken in de
infobladen

(U gaat naar de
website van
Groen Kennisnet)
Groen Kennisnet, een netwerk van kennisportalen in het groene domein
Homepage
Home | Colofon | Print pagina
Zoek binnen deze website